جز،وابجـّاندن، برشتن

جز jez جزّاندن : اذیت کردن، معادل چــِزاندن در لهجه‌ی تهرانی. ظاهراً چزاندن در لهجه‌ی تهرانی، صورتی از همین جزاندن است. در اینجا مانند دیگر واژه‌های دو حرفی، روی حرف دوم، تشدید دارد. - تو نمدنی ای بچه امرۉز مر چن بجزّندَه - to nemadani i bačča emröz mar čan bejezzonda - تو نمی‌دانی این بچه امروز مرا چند بجزّاندَه - تو نمی‌دانی این بچه امروز مرا چقدر چزانده. جــِز همان است که در واژه‌ی جزغاله هم هست.

آخرین مطالب این وبلاگ

مطالب پیشنهادی

آخرین مطالب سایر وبلاگ ها